19 Mayıs 2009 Salı

- B E L K İ-



Sessizlikte doğdu herşey
Zaman rüzgarın sırtında gezerken
Ben hep saçlarının arasına gömmek istedim başımı
Bu yüzden
Çok aydınlık karanlıklarım oldu arasıra
Yalnızlığında filizlendi bu aşk
Sancılarda battı herşey
Boyacı çocuklar sandıklarına saklamış ümitlerimi
Bir yağmur söyle sokağındaki adımlarıma
Alsın seller içinde bu beden
Sen diye çalıya çırpıya tutunur belki...

Ölümümde son bulur bütün başlangıçlar
Nezdinde biter ıslak bir aşk
Serseri bir ıslık gibi gözünde
Fiyakalı görünür mezarım lakin
Usulca düşersin
Gül dalı zannedip bülbüller
Oradan oraya çarparak
Sen diye toprağıma savurur belki...

Belki sen şimdi yoksun
Benimde ağlayacağım tuttu
Gittiğin yerden birkaç sen gönder bana
Biri giderse birini kelepçelerim ellerime belki

erhan yiğit kırıkcı

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

damlalardan nasibini alanlar yorumladı...